Dzieje wsi wchodzących w skład Gminy Lubartów wiążą się z historią dóbr lubartowskich. Największy rozkwit tych terenów przypada na drugą połowę XVI wieku i związany był z działalnością rodu Firlejów. W 1523 roku wsie wchodzące w skład dóbr lubartowskich tj. Łucka i Szczekarków sprzedane zostały Mikołajowi Firlejowi z Dąbrowicy herbu Lewart. Syn jego Piotr Firlej założył na gruntach tych wsi w 1543 roku miasto Lewartów.

Gmina Lubartów została utworzona dnia 1 stycznia 1973 roku z połączenia Gromad Lisów i Łucka. Na terenie gminy znajduje się wiele obiektów zabytkowych między innymi: Grodzisko zwane Górą Tatarską jako obiekt archeologiczny, cmentarz osadników niemieckich w Trójni z przełomu XIX i XX wieku, cmentarz żołnierzy austriackich z 1914 roku w Nowodworze Piaskach, XIX wieczny dworek w Łucce z resztkami drzewostanu, cmentarz jeńców radzieckich pomordowanych w latach 1941 - 1944 w Skrobowie.

W Skrobowie, gdzie w latach 1944 - 1945 mieścił się I Obóz Informacji Wojska Polskiego dla żołnierzy Armii Krajowej, w 1991 roku wmurowano tablice pamiątkowe. W marcu 1945 roku przebywało tam około 500 akowców (około 400 oficerów), z których część podjęła udaną próbę ucieczki. Tam też odbywają się coroczne spotkania osób, które przeżyły ten obóz i późniejszą zsyłkę do Rosji, oraz żołnierzy 27 Wołyńskiej Dywizji Piechoty AK, która w 1944 roku została przez Rosjan rozbrojona.

W krajobrazie Gminy zachowały się obiekty sztuki sakralnej tj. kapliczki i figury przydrożne będące często dziełem twórców ludowych. Najstarsze pochodzą z lat 1868, 1901, 1905 i znajdują się w Rokitnie, Wólce Rokickiej, Lisowie i Nowodworze. W niektórych kapliczkach znajdują się rzeźby przedstawiające figury świętych np. w Brzezinach znajduje się św. Kajetan w Majdanie Kozłowieckim św. Nepomucen, a w Łucce św. Antoni.

Na terenie gminy dość żywa jest twórczość ludowa, wyroby ze słomy, suche bukiety i palmy wielkanocne znane są nie tylko w kraju ale i za granicą.